Staande stenen – rijen en cirkels

Who will go where the standing stones stand,
when the fog rolls in and covers the land,
when the moon is hidden in a cloudy sky,
and the night is as dark as a raven’s eye,
and the wind is as cold as a winter’s chill,
What’s that? You say you’ll dare, you will?
We’re here. If you’ve courage in your mortal bones,
then go and walk through the standing stones.

Wie durft te gaan, waar de staande stenen staan,
als de mist verschijnt en het land bedekt,
als de maan is verborgen achter een sluier van wolken,
en de nacht zo zwart is als een ravenoog,
en de wind zo koud is als een ijzige vlaag,
Wat dan? Je zegt dat je durft, echt waar ?
Wij zijn hier. Indien je moed voelt diep in je benen,
dan ga … en betreedt het pad door de staande stenen.

fragment uit het gedicht The Standing Stones, van John Bliven Morin;
vertaald door José Vlaar.